funny_box

Asia is V. i . P :: 3/2

“ คุยอะไรกันอยู่......ซึนยอนนายกินหมดเกลี้ยงเลยหรอ ? ” เอเชียหยุดยืนนิ่งก่อนจะทรุดตัวนั่งลง    

“ ใช่.....ผมเก่งไหม?  เอเชียคุณยังไม่เห็นกินอะไรเลย แล้วทำไมไปห้องน้ำนานจัง ” ชายหนุ่มยืดอกรับ เด็กหนุ่มตาหยี่ยิ้มกว้างก่อนจะทำท่าตามพี่ชาย ต้มยำกุ้งนั้นเกลี้ยงจนเหลือแต่เศษตะไคร้สิ่งที่กินได้แดซองเขมือบไปหมดแล้ว เอเชียและมินหัวเราะพร้อมกันเบาๆ ท่าทีของหนุ่มน้อยตาสระอินั้นน่ารักนัก     

“ ห้องน้ำอยู่ไกล อีกอย่างฉันเดินไปซื้อของด้วย เอ๊านี่......คงชอบนะ ” มือบางยืนถุงใบเล็กให้ชายหนุ่มข้างกาย   

“ เอ๊ะๆ กระเป๋า รูป.......ช้าง ขอบใจนะเอเชีย ^^”  

หมับ !!    ( โอ้วววววว......O___o  ผู้เห็นเหตุการณ์ทั้ง 2 คน )    

“>///<  ซึนยอน นะนาย ทำอะไร ” เอเชียพูดเสียงอู้อี้ในอกกว้างของชายหนุ่ม หัวใจหล่นวูบทันที เสียงหัวใจของเธอแทบจะดังออกมาข้างนอก  ชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว พลางปล่อยอ้อมแขนนั้นทันที ชายหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อยอาการเขินของเขาแลดูตลกในสายตาของรุ่นน้องในวง  แดซองหัวเราะคริๆ เมื่อหายจากอาการตกใจเมื่อครู่ เขาอยากให้ จียง ยองเบและซึงริมาเห็นภาพเมื่อกี้เหลือเกิน คุณชายประจำวงยอมสยบต่อหญิงไทย 555 แดซองหัวเราะอารมณ์ดีโยกหัวไปมา    

“ ขะขอโทษ ผมลืมตัว.....เอเชีย คุณน่ารักจริงๆ ”  ชายหนุ่มพูดเสียงทุ่มเล็กน้อยก่อนจะหันไปยิ้มกว้างจนเห็นโหนกแก้มที่ชัดเจน   

“ ฮะ แฮ่ม ..”  เสียงหวานขอมินทำลายบรรยากาศ จนท๊อปหันไปมองหน้าตาดุ เขานึกไม่ถูกโรคกะยัยคนนี้ได้ยังไง แต่ดูเหมือนแดซองจะรู้สึกชอบอกชอบใจเหลือเกินที่มีแฟนคลับตัวยงนั่งอยู่ข้างๆแถมหน้าตาก็พอพาไปโบสถ์ได้อีก    

“ มิน....เป็นอะไร ? แล้วนี่ กินอิ่มแล้วหรอ ?”     

“ เปล่า แค่สำลักความรัก....ฉันยังไม่อิ่มหรอกอยากกินไอติมเจ้าอร่อยที่สวนลุมอะ ไปสวนลุมกันเถอะ”   

“ ยัยมิน นี่จะตีหนึ่งแล้วนะ เธอจะไปจริงๆหรอแล้วพรุ่งนี้ไม่กลัวตื่นสายรึไง ไหนว่าจะไปต่อแถวเอาลายเซ็นเด็กเกาหลีไม่ใช่หรอ ?”   

“ เอ่ออ นั้นไม่ใช่ประเด็นแล้ว เอเชีย อย่างน้อยคืนนี้เราก็มี 2 หนุ่มหล่ออยู่ข้างๆและดูเหมือนคนข้างเธอจะชอบเธอนะ เอเชีย คริๆ”    

“ยัยบ้า....เขานะหรอจะชอบฉัน ”     

“ ยะ.......เธอคอยดูละกันยัยเอ  อืมมมม เธอไม่คิดจะชอบเขามั่งรึไง? ”   

“ ..... จะบ้าหรอ ? เขาเด็กกว่าฉันมากนักนะ ”  เอเชียพูดเสียงเบาก่อนจะหลบสายตาของเพื่อนสนิท  อันที่จริงเธอก็คงจะรู้สึกดีกับเด็กหนุ่มข้างๆอยู่ไม่น้อย    

“ เธออย่าเอาอายุมาอ้าง คตวามรักไม่ขึ้นอยู่กะอายุเลย เอเชีย.....ไปสวนลุ่มกันเถอะ ”    

“ อืม....ซึงยอน แดซองไปเถอะ”     เวลาที่ล่วงเลยตี 1 มาแล้วทำให้สวนลุ่มแหล่งช๊อบปิ้งกลางคืนของกรุงเทพ ฯ  ดูเงียบเหงาผิดปกติ  หญิงสาว 2 คนกับชายหนุ่ม 2 คน ยืนอยู่ที่หน้าร้านไอศกรีมโบราณเจ้าอร่อยของสวนลุ่มก่อนที่จะตัดสินใจแยกกันเดิน เอเชียไปกับชายหนุ่มร่างใหญ่คิ้วเข้ม ส่วนชลันธรนั้นเธอแทบจะไม่ออกห่างจากเด็กหนุ่มตาสระอิเลย     เอเชียและท๊อป เดินไปตามทางเรื่อยๆ 2 ข้างทางมีของขายเยอะแต่เขานะหรอจะสนใจสิ่งของเหล่านั้น  สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มสนใจคือหญิงสาวที่เดินอยู่ข้างๆเขา  ชายหนุ่มพยายามจะเอื้อมมือไปจับแขนบางนั้นหลายครั้งแต่แล้วเขาก็ต้องชักมือตัวเองกลับทุกครั้งเมื่อคำหวนคิดถึงคำพูดของเอเชียเมื่อคืนก่อน    

“ ซึงยอน นายเป็นผู้ชาย ฉันเป็นผู้หญิงมันไม่ดีมากๆสำหรับคนไทย มันผิดประเพณี...คนไทยเขาถือนะ ชายหญิงถ้าที่ไม่ได้เป็นแฟนกันหรือเป็นคู่แต่งงานหน่ะ อยู่ด้วยกัน2ต่อ2มันน่าเกลียด..ซึ่งฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงประเภทนั้นด้วย ”      

“ เอเชีย...”   

“ อะไรหรอซึงยอน ?”     

“ ผมเมื่อยแล้ว เราไปหาที่นั่งกันเถอะ ”    

“ อืม ฉันก็เหนื่อยแล้วอยากนั่งมากกว่า ว่าแต่ไปนั่งไหนดีละ? ”    

“ นั่งในใจผมดีมั้ย ? ......อืม ไปหาร้านนั่งดีกว่า เอเชียคุณยังไม่ได้กินข้าวไม่ใช่หรอ ?”   

“  เอางั้นก็ได้  ฉันเริ่มหิวแล้ว ”  ชายหนุ่มเดินขนาบข้างหญิงสาวไปเรื่อยๆ ตาคมสอดส่องหาร้านที่มีคนน้อยๆ โอกาสกำลังจะมาถึง ความในใจของเขาก็ต้องได้เปิดเผย ชายหนุ่มสะดุดกับร้านหนึ่งบรรยากาศโดยร่วมช่างเป็นใจ เขาตัดสินใจเอื้อมจับมือบางทันที  เอเชียสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้าวตามแรงจูงนั้นอย่างว่าง่าย    

“ ร้านนี้เนอะ เอเชีย ”    “ ร้านนี้ก็ได้  นั่งตรงไหนดีหละ? ”    

“ ตรงนี้ก็ได้ ผมไม่ใช่คนเรื่องมาก ( หรอ ? ) เอเชีย มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง คุณอยากกินอะไรสั่งเลยนะ ”    

“ เกรงใจจัง ซึงยอน ทำไมนายดูใจดีกว่าเมื่อวาน....”   

“ ไม่รู้สิ  เป็นเพราะ ? ”    

“ เพราะ ??.....”  หญิงสาวทวนคำพูดของชายหนุ่ม แต่ไม่ทันที่เขาจะตอบ บริกรของร้านพูดแทรกขึ้นมา  เอเชียสั่งอาหารง่ายๆก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มที่สั่งแต่เครื่องดื่ม    

“ เอเชีย....พรุ่งนี้คุณจะมาเจอผมมั้ย ? ”    

“ เอ๊ะ ทำไมถามยังงั้นหละ  นายกับฉันต้องเจอกันอีกหรอ ?..”    

“ ต้องเจอสิ ผมจะกลับเกาหลีแล้วนะ  เอเชีย...คุณจะไม่คิดถึงผมหรอ ? ”   

“......”   

“ อย่าเงียบสิ  แต่ผมคงจะคิดถึงเธอ.....ข้าวมาแล้ว  กินให้อร่อยนะ  ”     

“ อืม....”     ความเงียบเริ่มปกคลุมเอเชียมองหน้าชายหนุ่มเป็นระยะๆ แต่มองทีไรก็เห็นสายตาคมที่จ้องเธอไม่วางตาอยู่ร่ำไป  เอเชียรวบช้อนในเวลาไม่นาน  ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นทันทีที่หญิงสาวเอ่ยปากว่าอิ่มแล้ว     

เขาจะตัดสินใจบอกธอตอนนี้ดีรึเปล่า หรือจะบอกตอนไหนดี ?   

มันจะดูง่ายไปไหมถ้าจะบอกว่าชอบเธอ แล้วถ้าบอกไปแล้วเอเชียไม่ชอบเขาขึ้นมาหละ    เขาจะทำยังไง ?    

ไม่ต้องมุดดินหนีหรอ ??    ถ้าเธอปฎิเสธที่จะชอบเขา ชายหนุ่มคิดไม่ตก เวลานี้เอเชียนั่งฮัมเพลงเบาๆในลำคอนัยตาหวานนั้นกำลังมองไปรอบๆร้าน   

“ เอเชีย...คุณยังไม่ตอบผมเลย ”   

“  หืม ตอบ?.....คิดถึงสิ ซึงยอน ”    

“ จริงหรอ !! เอเชียคุณคิดถึงผมจริงหรอ ?”    

“ ก็คงนะ เพราะยังไงนายก็เป็นเพื่อนฉัน ”   

“......เพื่อน ?”   “ ซึงยอน นายมาไทยกับเพื่อนๆกี่คนหรอ ? ”    

“ เอ๊ะ หลายคนอะ แต่ถ้าสนิทก็มี 4 คน รวมผมก็ 5 เอเชียคุณยังไม่เจอน้องชายผมอีก 2 คนเลยนะ ”    

“ น้องเยอะจัง...แล้วทำไมวันนี้ จียงไม่มาหละ ”    

“ เขาไม่ค่อยสบาย อากาศเมืองไทยเขาไม่ชิน เอเชียพรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปรู้จักน้องๆผมทั้งหมด ”    

“ เอางั้นหรอ ? แต่อย่าเลย ”    

“ ทำไมละ ใครๆก็อยากเจอคุณ ไม่งั้นวันนี้ แดซองไม่ตามผมมาหรอก ”    

“ เห้อ  พรุ่งนี้หรอ ? ตอนไหนละ เห็นว่ามินจะพาฉันไปงานแจกลายเซ็นเด็กเกาหลีอะไรนั้นอะ”   

“ นักร้องหรอ ? ใครอะ”   

“ ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้จัก แต่มินเขาอยากไปฉันก็ต้องไปเป็นเพื่อน....นักร้องเกาหลี ยังเด็กอยู่เลยมั่งนะ ฉันก็จำหน้าไม่ได้แล้วด้วย ”   

“ เธอไม่ชอบพวกเขาหรอ ?”   

“ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แต่ฉันไม่รู้จัก พวกเขา แล้วจะให้ฉันชอบยังไง”   

“ 555+ จริงของเธอ.....เอเชีย พรุ่งนี้ผมเสร็จงานแล้วจะมาเจอคุณนะ ”    

“ เจอยังไงกัน ซึงยอนฉันไม่ไปทำงานพรุ่งนี้ นายคงหาตัวฉันยากหน่อย....”    

“ ผมมีวิธีที่เจอเธอแน่นอนเอเชีย  จะตี 2 ครึ่งแล้วผมว่าเรากลับกันดีมั้ย ? ”    

“ ดีเหมือนกัน ฉันง่วงนอนแล้วด้วย ”    “ เจ้าแดซองคงจะยื่นรอพวกเราแล้ว”  ชายหนุ่มกวักมือเรียกบริกรทันที ใช้เวลาไม่นานในการเคลียร์ค่าอาหาร เอเชียและท๊อปเดินออกจากร้านไปอย่างช้าๆ   ชายหนุ่มเม้มปากเข้าหากัน คำพูดทุกคำยังติดอยู่ในหัว เหลือแต่เอ่ยออกมาเท่านั้น    

เอเชียเดินนำหน้าไปไม่เพียงกี่ก้าวแต่ชายหนุ่มยังคงเดินรั่งท้ายไว้ ทำให่ร่างบางหันกลับมามอง ชายหนุ่มหยุดเดินทันที ตาคมจ้องหญิงสาวตรงหน้า ปากสวยได้รูปเม้มเข้าหากันอีกครั้ง มือหนากำแน่น  2 เท้ายาวก้าวไปข้างหน้าช้าๆ หญิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม  มือหนาขชองชายหนุ่มเอื่อมมาจับไหล่บางตรงหน้าอย่างเบามือ ตากลมโตของเอเชียยังคงมองตาคมของชายหนุ่มตรงหน้า   

“ เอเชีย......”   

“ หืม ??”    

“ ผม......”   

“........”   

“ เออ ผม....ชะ ”   

“ พี่ซึงฮยอน พี่เอเชีย อยู่ตรงนี้เอง...ผมหาตั้งนาน ”  เสียงแหบของเด็กหนุ่มทันขึ้นในระยะไม่ห่างนักทำให้ ชายหนุ่มร่างหนาปล่อยมือจากไหล่บางทันที     เอเชียยังคงยืนนิ่ง คำพูดที่จะหลุดออกจากปากชายหนุ่ม    

คืออะไร ??     เธอยังคงสงสัย แววตาคมที่ดูจริงจังคู่นั้น ทำให้จิตใจเธอกระเจิงไปคนละทาง อะไรคือสิ่งที่เด็กหนุ่มอยากพูดกับเธอ  และทำไมหัวใจเธอถึงเต้นแรงทุกครั้งที่เห็นตาคมคู่นั้นจ้องมองมาทางเธอ  เอเชียถอนหายใจเบาๆก่อนจะหันหลังกลับไปมอง เด็กหนุ่มตาสระอิและเพื่อนสนิทของเธอที่ยืนยิ้มแป้นอยู่    

“ โธ่เว้ย !! ไอคัง แดซอง นายมาขัดจังหวะพี่ชายนายรู้มั้ย ?”  ท๊อปรีบก้าวยาวๆไปหาน้องชายร่วมวงทันที  เด็กหนุ่มหัวเราะร่วนเมื่อพี่ชายทำท่าไม่พอใจ......   

ชเว ซึงฮยอน คุณชายประจำวง 5555+ แดซองหัวเราะในใจ เขากลั้นหัวเราะแค่ไหนก็ตาม แต่ตาหยี่คู่นั้นยังคงเปล่งประกายในการล้อเลียนพี่ชายร่วมวงอยู่ดี  ชายหนุ่มร่างหนาถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมทำหน้าเก้อ หันไปมองเอเชียที่ยังคงมองมาทางเขา     

“ กลับเถอะ....”   หญิงสาวเอ่ยขึ้นมา เอเชียรู้สึกเก้อเขินอีกครั้งที่ชายหนุ่มยังคงมองมาทางเธอ    

“ ผมเห็นด้วย ผมเหนื่อยแล้วพี่ซึงฮยอน ”    

“ งั้นกลับก็กลับ เอเชียให้พวกผมไปส่งพวกคุณมั้ย ? ”    

“ ไปสิ / ไม่ต้อง”  2 เสียงพูดพร้อมกันแต่คนละประโยค ทำให้เอเชียสะบัดหัวเบาๆพร้อมทำตาดุไปหาเพื่อนสาว   

“ ไม่ต้องหรอกซึงยอน พวกฉันกลับเองได้ แล้ว....”   

“ คุณไม่ต้องห่วง ผมก็กลับเองได้เหมือนกัน พรุ่งนี้นะเอเชีย เราจะได้เจอกันอีก....”   ชายหนุ่มเดินมาหาหญิงสาวอย่างที่ตั้งใจ มือหนาเอื้อมจับมือบางอีกครั้ง ตาคมเปล่งเป็นประกาย ปากสีแดงออ่อนของชายหนุ่มเม้มเข้าหากันอีกครั้งก่อนจะเอ่ยคำบางคำที่เขาอยากจะบอกกับเธอ     

แต่คำนั้นเวลานี้ไม่เหมาะสมที่จะเอ่ยมันออกมา เขาต้องรอเวลาอาจจะเป็นพรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้ก็เป็นได้ เขามีเวลาไม่กี่วันที่จะเอ่ยคำนั้น มือของเอเชียช่างนุ่มและเย็นพร้อมแรงสั่นเบาๆทำให้ชายหนุ่มเผลอยิ้มขึ้นมา  เอเชียช้อนตามองชายหนุ่มตรงหน้าพยายามค้นหาคำพูดในแววตาคมคู่นั้น  แต่แล้วสิ่งที่เธอกำลังค้นหากลับไม่มีในแววตาคม  ชายหนุ่มเงียบไปครู่ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ    

“ กลับบ้านดีๆนะเอเชีย......พรุ่งนี้เจอกัน”   ชายหนุ่มพูดจบก็ยกยิ้มขึ้นจนเห็นโหนกแก้มชัด  เอเชียพยักหน้าแทนคำตอบ ตากลมโตหรุบมองลงพื้นทันที อะไรทำให้เธอหวั่นไหวได้ขนาดนี้ แค่คำพูดเพียง 1 ประโยคและสายตาคมเข้มคู่นั้น.........   

ตอนนี้เวลานี้ ผู้ชายตรงหน้าจับมือบางของเธอไว้แน่น พวกเขาทั้ง 4 คนบอกลากันอีกครั้งในค่ำคืนที่เย็นสบาย  ชลันธรก้าวขึ้นรถทันทีเอเชียก้าวตามขึ้นไปก่อนที่ประตูรถจะปิดลง ชายหนุ่มร่างหน้าก้มตัวมาเธออีกครั้ง มือหนายังคงทำตามความตั้งใจ  เอเชียสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมืออุ่นของชายหนุ่มมาปะทะแก้มเนียนของเธอ  เอเชียยิ้มกว้างก่อนจะจับมือของชายหนุ่มที่ยังคงลูบแก้มเธอ    

“ กลับบ้านดีๆนะทั้ง 2 คน ซึงยอน....คุณกลับโรงแรมถูกนะคะ ”

“ กลับถูกสิเอเชีย.....”  ประตูรถแท๊กซี่ปิดลง  ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะก้าวขึ้นรถที่น้องชายเรียกไว้ตั้งแต่เมื่อกี้......  

เอเชีย ถ้าพรุ่งนี้มีโอกาส ผมจะบอกว่าชอบคุณ.....   

เอเชียคุณจะดีใจมั้ย ? คุณจะตอบตกลงกับผมรึป่าว ?......   

เอเชีย ตอนนี้คุณเป็นคนพิเศษของผมแล้วนะ......

.

.

.

[3/2  end ]  

TBC ..   

edit @ 16 Jan 2008 02:47:49 by funny_box

edit @ 16 Jan 2008 03:25:34 by funny_box